DHCP

مطالعه آزاد

قبل از توضیح و تعریف سرویس DHCP مقدمه ای باید دانست که هر دستگاه یا اینتر فیسی که از TCP/IP  استفاده می کند.  برای استفاده از شبکه و ارتباطات خود نیاز به یک آدرس منطقی یا همان IP  آدرس دارد که IP  را میتوان به دو صورت دستی (static)  یا اتوماتیک (Dynamic) باشد. در تمامی کامپیوترها سرویسی هست به نام DHCP Client  که همیشه استارت می باشد.

Static

در این حالت اختصاص IP به صورت دستی انجام می‌گیرد یعنی روی هر دستگاه کاربر خودش یک IP مشخص کند. اختصاص IP به صورت Static  مزایای و معایب خاص خودش را دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم.

مزایای IP استاتیک عبارت است از: هر دستگاه دقیقا مشخص است که از چه IP  استفاده می‌کند. به لحاظ امنیتی استفاده از روش Static بهتر است چون در این روش کلاینت ها را بهتر می‌توان کنترل کرد. نیاز به راه اندازی و استفاده از سرویس خاصی ندارد. نگه داری و عیب یابی ساده تر انجام می شود.
معایب این سرویس نیز عبارت است از: برای آینده نگری و عدم بروز مشکل باید برای سیستم آدرس دهی، یک برنامه دقیق و مشخص داشته باشیم. در صورتی که تعداد دستگاه زیاد باشند نیاز به وارد کردن IP به صورت دستی روی تک تک دستگاه است که کار مشکلی است. احتمال استفاده شدن یک IP برای دو دستگاه وجود دارد که نتیجه آن IP Conflict و مختل شدن عملکرد دستگاه ها است.
در صورت نیاز به تغییر در سیستم آدرس دهی این تغییرات باید روی تک تک دستگاه ها انجام شود.
نکته: به طور معمول دستگاه هایی که در شبکه یک سرویس خاص را ارائه می دهند از IP Static استفاده می‌کنند. چون کلاینت ها از این سرویس استفاده می کنند درنتیجه نباید IP این دستگاه ها تغییر کند. روترها و سرور ها از جمله این دسته هستند.

Dynamic:

در این حالت اختصاص IP به صورت خودکار و توسط سرویس (Dynamic Host configuration Protocol) DHCP انجام می‌گیرد. این پروتکل وظیفه مدیریت سیستم آدرسی دهی شبکه را برعهده دارد. DHCP این اجازه را به دستگاه های شبکه می‌دهد که درخواست برای دریافت IP داشته باشند. DHCP را می‌توان روی تجهیزات مختلف مانند روتر، سوئیچ، ویندوز سرور، مودم و … راه اندازی کرد.

 

تعریف DHCP

وظیفه آدرس دهی خودکار در شبکه را به عهده دارد و پروتکلی است که امکان اختصاص IP  به یارانه ها را به صورت خودکار فراهم میکند.

وظیفه DHCP ارسال اطلاعات TCP/IP به سیستم های داخل شبکه است اطلاعاتی از جمله IP ADDRESS , SUBNET MASK , DEFUALT GATEWAY و DNS SERVER

بدین منظور سیستم ها باید درخواست خود را مبنی بر دریافت IP برای DHCP ارسال کنند تا DHCP یک ای پی در اختیار آن سیستم قرار دهد

دریافت IP توسط سیستم ها در 4 مرحله صورت می گیرد :

مرحله 1 :در این مرحله از طرف کلاینت پیغامی با نام DHCP DISCOVER به سمت DHCP SERVER ارسال می شود و کلاینت از سرور تقاضای IP می کند

مرحله 2 : DHCP SERVER پیغامی با نام DHCP OFFER به سمت کلاینت ارسال می کند و در آن پیغام یک IP به کلاینت پیشنهاد می دهد مثلا 192.168.1.100

مرحله 3 : در صورتیکه کلاینت پیشنهاد IP 192.168.1.100 را از طرف سرور بپذیرد پیغام DHCP REQUEST را مبنی بر پذیرفتن این IP به سرور ارسال می کند

مرحله 4 : این مرحله به دو قسمت تقسیم می شود

قسمت اول : سرور پیغام DHCP REQUEST را از طرف کلاینت قبول می کند و آن IP را برای کلاینت در خود ثبت می کند

قسمت دوم : سرور پیغام DHCP REQUEST را از طرف کلاینت قبول نم کند .

چرا ؟ درست است که سرور خود پیشنهاد این IP را به کلاینت داده است اما این امکان وجود دارد که پیشنهاد این IP همزمان برای بیش از یک کلاینت ارسال شده باشد و یوزر دیگر زودتر ار ما این IP را برای خود ثبت کرده باشد که در این صورت تمام مراحل از اول شکل خواهد گرفت

اگر در اجرا و پیاده سازی این سرویس نیاز به کمک دارید با همکاران با تماس حاصل فرمایید .
02122137731
02188564952
09123896077